Taart

Vandaag was er weer taart op werk. Er is iedere week wel minstens een keer wat te vieren (deze keer iemand die jarig is), zodat dit regelmatig gebeurd. Ik kon de verleiding niet weerstaan, bovendien waren de taartstukjes vrij klein, dus heb ik nog een tweede stukje op.
Iemand schatte mijn leeftijd drie jaar jonger in, een mooie opsteker. Ik schatte haar leeftijd zeven jaar te jong in.. je kunt het kantoorleven nog gezond doorkomen.

Ik zou eens moeten gaan sporten. Maar ja, fitness is vervelend en ik houd niet van balspellen.

Villa Vrugtbar

Afgelopen nacht ben ik naar een feest in Villa Vrugtbar geweest: NoizeHub Electrofeest. Villa Vrugtbar is een gekraakt pand net buiten Zeist. In twee zaaltjes draaide Electrodj’s. Buiten brandde een kampvuur.
Feest was erg leuk. Aan het begin moest ik nog even inkomen in de feestvreugde, tenminste, ik voelde met even wat ongemakkelijk (mss. omdat er aanzienlijk meer mannen dan vrouwen waren, waarvan ik met de laatste opeens uiterst onverbonden voelde). Later op de avond was ik daar ook over heen. Was erg gezellig en ik heb nog lekker gedanst.
Ik kon meerijden met andere op de Warande die ook er naar toe gingen. Rond 5 uur reden we weer terug. Omdat het november is, was ik ook ruim voor zonsondergang weer in bed.

De liefde

Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen–had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen–had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.
Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn–had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.

1Co 13:1

Alles vergaat, waar doe je het nog voor?

Dates

Enkele weken terug (zo’n twee) heb ik me ingeschreven bij een dating website. Na een leuk afspraakje overgehouden na een twee-dagen-gratis-abonnement leek me een betaald account ook wel weer de moeite waard.
Na enkele berichten verstuurd te hebben zonder reactie, en een keer een berichtensessie die afgesloten werd met ‘ik heb een heel leuk iemand gevonden’ (veel geluk 🙂 ), zat ik te chatten met iemand. Na erg lang gechat te hebben (je moet wat op je zaterdagavond) heb ik afgesproken. Ze woonde in Groningen, waar ze twee studies deed. Geneeskunde had te weinig diepgang en onderzoek dus deed ze nog een studie waar ik nu even niet op de (Engelse) naam kan komen.
Het Noorden was een aardig stuk rijden, bovendien kwam ik rond Amsterdam, uit werk volledig in de file te zitten. Rond 8 arriveerde ik uiteindelijk in een parkaarhaven in Groningen.
Ik stond natuurlijk op een totaal andere plek dan afgesproken (helaas nog steeds geen electronische routeplanner gekocht), maar korte tijd later kwam ze aan. Ze fietste me eerst voorbij. Ik herkende haar ook niet meteen, maar dat kwam ook omdat ze op de fiets kwam terwijl ik haar lopende verwachten. Tenminste ik was net te traag met groeten.
Groningen ziet er toch best mooi uit, en dat zo’n stad in het Noorden bestaat. Na wat zoeken en lopen (het restaurant waar we eerst naar toe zouden gaan was inmiddels gesloten) zaten we rond half 9 in een restaurant.
We hebben lekker gegeten en gepraat. Ze protesteerde niet toen ik de rekening wilde betalen, zelfs niet uit beleefdheid, dat viel wel mee (of is dat tegen). Een potentieel praktisch probleem deed zich al aan, ze is allergisch voor katten terwijl ik thuis twee katten hebt. Hier tegenover stond dat ze binnen een maand voor een half jaar naar New York zou gaan, dus dan zou dat ook weer niet zo’n probleem geven.
Daarna zijn we naar een kroeg gegaan. Omstreeks 1 uur gingen we weer richting de parkeergarage waar mijn auto stond. Na een zoen op de wang ben ik weer naar huis gereden. Ik had een wat ambivalent gevoel toen ik naar huis reed. Het is wel een heel stuk rijden. Haar bezoeken in New York leek me wel leuk – New York wil ik graag nog een keer bezoeken.
Vanwege etiquette (‘bedankkaartjes, kost u slechts een kleine moeite’), vanwege mijn soms wat opkomende onzekerheid, èn omdat ik niet van de vrouwelijke gewoonte van negeren houd had ik zondag een emailtje gestuurd. Ze stuurde me enige tijd later een mail dat ze het hier bij wil laten. In elk geval weer een dilemma minder.
Toch vraag ik me dan weer af, is het voorzienigheid, of omstandigheid dat het niets is geworden?

Ik denk dat het slechts omstandigheid is.. Of het klikt hangt af of je toevallig gezamenlijke interesses hebt, enigzins matchende persoonlijkheid. Als elkaar in een goede omgeving en sfeer tegenkomt en beide in de juiste bui zijn kan er een vonk overvliegen. Of als je elkaar lange tijd vaak tegenkomt. Of om er een wat verhevenere draai aan te geven, de ware kom je alleen in je zelf tegen.